عسل خاتون

2009-02-08T14:25:00.000-05:00

فقط یک سال طول کشید یا بهتر بگویم یک زمستان که آدم عاشق برفی مثل من ، حالا روزهای آفتابی زمستان تمام نشدنی‌ کانادا را بشمرد و روز‌هایی مثل امروز از صندلی راحتی‌ و آفتاب پشت شیشه دل نکند.

دلم کمی‌ رنگ می‌خواهد که قاطی‌ این همه سفید تمام نشدنی‌ کنم.

2008-10-29T16:32:00.005-04:00

یک سالن زیبایی در واشنگتن، از ماهی‌‌های کوچک بدون دندان برای پدیکور استفاده می‌کند.

مشتری پاهاشو به مدت ۳۰ دقیقه توی یک ظرف که حدود ۱۰۰ ماهی‌ معروف به دکتر ماهی‌ در اون هست قرار میده و این ماهی‌‌ها پوست‌های مرده دور ناخن را میخورند بعد یک پدیکوریست یک پدیکور معمولی‌ هم روی پا انجام میدهد (احتمالا چون ماهیها لاک زدن بلد نیستند).
شروع این سرویس از ماه جولای بوده و اینقدر طرفدار داشته که تا ۳ ماه همه وقتها رزرو شده بوده ولی‌ ماه قبل بازرس‌های بهداشتی سالن را مجبور میکنند که این نوع پدیکور را متوقف کنند چون ماهی‌‌ها بعد از تموم شدن کارشون با یک مشتری و قبل از سرویس دادن به مشتری بعدی باید ضد عفونی‌ بشوند!!

مدیر سالن برای اعتراض تی شرتهای رو درست کرده که روش نوشته "پای من ، انتخاب من"، و به طرفدارانش میده که بپوشند (البته با این جماعت بی‌ درد احتمالا این شعار انتخاباتی ریییس جمهور بعدی امریکا هم خواهد بود).

من شخصا هیچوقت پدیکور نکردم، با مانیکور مشکل ندارم ولی‌ اینکه یک نفر بخواد بشینه و پاهای منو تمیز کنه و پاشنه هامو سوهان بزنه غمگینم میکنه، تو لیست عجایب و غرایب من این توهین به کرامت انسان به حساب میاد.
با این حساب این روش به درد من یکی‌ میخورد مخصوصا که طرفدارانش معتقدند که بهترین پدیکور عمرشون رو این ماهیها انجام دادند، ولی‌ فقط تصور اینکه نشسته باشی‌ در حالی‌ که پوست تنت داره توسط ماهیها خورده می‌شه هم دلمو آشوب میکنه، یه جوری مثل مرگ میمونه.

2008-09-29T12:07:00.001-04:00

وقتهايی که تو پشت کامپيوتر نشستهای و من روی کاناپه توي هال ولو شدهام ، صدايم میکنی و من جواب نمیدهم و قند توی دلم آب میشود از اين همه جملات عاشقانه و سکوت میکنم تا صدای پايت را بشنوم که با عجله به سمت من میآیی و نگرانیت را با بوسهای میپوشاني و من باز توی دلم قند آب بشود.

2008-09-22T16:32:00.002-04:00

خدا را شکر که همان روزهای آخری که چمدان میبستم و بدو بدو با همه خداحاقظی میکردم انقدر با اين زبان شيرين فارسی درفشانی کردم که همه خانواده محترم تاييد کردند که حرف زدن من و گنجينه لغات ارزشمندم پشيزی نمیارزد. همانجا ، جلوی چمدان باز پر از لاک و کتاب و لواشک و زعقران ،همه را شاهد گرفتم که وقتی برمیگردم اشتباهات درخشان حرف زدنم را به پای زندگی در بلاد خارج! نگذارند که اين استعدادی که دارند میفرسنتد آنور آب به همين شيرين زبانی بر خواهد گشت.

خوب اين را گفتم که خيال خودم و همه راحت باشد ، ولی اينکه بگويم امروز نوزدهم رمضان روز شربت خوردن حضرت علی است جداً، جداً، جداً برای خودم هم دريچههای تازهای از دنيای کشف نشده درونم را باز کرد.

2008-09-17T16:39:00.002-04:00

امروزمیشود پنج سال ، چه ساده بودم که فکر می کردم با گذشت زمان درد سبکتر میشود.

روزهای بیپدری همه مثل همند ، نبودنش همیشه هست، پیش از آن که فکر کنی درد میآید و با دستی سنگین گلویت را میفشارد و رها نمیکند.

دلم تنگ شده است برای شنيدن زنگ خوشحالی صدايش از پشت تلفن ، برای « خدا نگهدارت » گفتنهايش ، برای سیگار کشیدنهای یواشکیش ،برای کتاب هميشگی روی زانويش و برای مهربانی بی حد و حصرش.

کاش کسی باشد به دخترکی که دلتنگ آغوش پدر است بگوید انتهای این دلتنگی کجاست .

2008-09-15T14:47:00.001-04:00

بين لباسهای رنگارنگ ميگردم و شادترين رنگها را انتخاب میکنم ، قرمز ، نارنجی ، سبز فسفری و سفيد با نقشهای براق آبی و صورتی. کفشهای ليمويی را که میبینم بیاختيار دست دراز میکنم و فقط تصوير رديف کفشهای یک بار پوشیده شده داخل کمد منصرفم میکند .

بلوزهای رنگارنگم را بر می دارم و به سمت کفشهای مردانه میروم . او را میبينم که کل رديف کفشهای شيری رنگ را با حوصله امتحان میکند و با سختگيری هميشگی که اين کفش با کدام لباس و آن يکی با کدام مناسب است يکی را برمیدارد.

به خانه برمیگرديم لباسهای جديدم را که میخواهم آويزان کنم تفاوت رنگها را حس میکنم ، لباسهايم سه دستهاند : دسته اول سياه و سفيد ، خاکستری، سرمهايی و زرشکی تيره. اينها را از هر جای دنیا برای زندگی درايران خريده ام . با دیدن آنها فشار جامعه را حس می کنم همه چيز متناسب باشد ، رنگها به هم بيايد و جلب توجه نکند.

دسته دوم را در ماههای اول زندگی در کانادا خريدهام سفید ، ليمويی کمرنگ ، صورتی کمرنگ ، کرم با خطهای محو قرمز. هنوز شجاعت ندارم که وارد دنيای رنگ شوم ولی از دسته اول هم دارم فاصله میگيرم. تلاش برای ورود به دنیای جدید ، اشتیاق به تجربه دنیای نو ، دیوارههای پیلهام چه نازک شدهاند.

دسته سوم اما ترکيبی است از رنگ و راحتی و زنانگی. شلوارک جين سفيد ، تاپ نارنجی با رگههای قرمز و بلوزهای رنگارنگ و راحت. اين دسته از لباسهايم قضاوت نمیپذيرد ، ميخندد و میدرخشد. لباسهایی است که بايد پوشيد وبی اضطراب موها را در باد رها کرد.

تندترین رنگ قرمز را بر میدارم ، درکمد همیشه شلوغ دامن کوتاه سفیدی پیدا میکنم . ترکیب قرمز و سفید را که در آئینه میبینم لبخند میزنم.

با زنانگیم آشتی کردهام.

2008-08-20T13:23:00.004-04:00

در يک حمله تروريستي در الجزيره اتوبوس حامل کارمندان شركت ما منفجر شده دوازده نفر كشته و پانزده نفر مجروح شدند.

متاسفم براي همه کساني که عزيزانشونو از دست دادند و متنفرم از اونهايي که به اسم دفاع از عقيده آدمهاي بي گناه رو وحشيانه ميکشند

2008-08-19T16:36:00.001-04:00

" ای کاش آدمی وطنش را هم چون بنفشه ها میشد با خود ببرد هر کجا که خواست"

2008-08-01T10:04:00.000-04:00

پير شدن يعني اينکه اهنگ قديمي که داره از راديو فردا پخش ميشه اهنگ محبوب و ترکوندني سالهاي نوجووني تو باشه !

2008-07-13T16:26:00.004-04:00

اين بهشت کوچک ماست

2008-07-10T08:44:00.001-04:00

دلم ميخواد زندگی يه کم ترمز کنه.

2008-07-04T15:14:00.002-04:00

مدرسه ابتداييم يک مدرسه بزرگ بود بالاي يک تپه، اسمش هم محمود کسايي بود، هنوز هم نفهميدم که اين آدم کي بود.

يادمه که مدرسه مون مثل مدرسه هاي امروزي تنگ و ترش نبود حياط اصلي مدرسه يک زمين بسکتبال داشت به سايز استاندارد و يک حياط ديگه پشت که دو تا زمين واليبال توش بود. ساختمونش هم يه ساختمون بزرگ دو طبقه نو بود.

درمدرسه از اين درهاي اهني دو لنگه بزرگ بود. درها هر کدوم حدود دومتر در سه متربودند. وسط يکي از اين درها يک در کوچولو آدم رو هم داشت که نميدونم چرا هيچ وقت باز نبود. هميشه يه لنگه از در بزرگها رو باز ميگذاشتند که بچه ها رفت و آمد کنند.

کلاس چهارم بودم، مثل هميشه شاگرد اول ،نفراول استان و نفراول هر مسابقه احمقانه اي که فکرشو بکنيد، از قران و شعارهاي صبحگاهي بگيرتا سرود و ورزش و نمايش دهه فجر. خوب با اين تفاسير هميشه هم مبصر بودم که البته قدم هم که در هر مرحله از زندگيم ده سانتيمتر از بقيه بلندتر بوده بي تاثير نبود (بگذريم که در سالهاي فعلي فقط وزنم بوده که رشد کرده).

اون روزهوا ابري بود ازاون ابرهاي سياه که فکر ميکني به زمين چسبيدند. باد ميومد و صداي رعد اينقدر بلند بود که فکر ميکردي همين بغل گوشت دارند بمب منفجر مي کنند. کلاسمون طبقه دوم بود، داشتم مي رفتم دفتر که صداي داد و فرياد شنيدم، يک کم دور و برو نگاه کردم و تند دويدم پايين ، هنوز به دفتر نرسيده بودم که ديدم در باز شد و سه چهار تا مرد خيلي قد بلند يک دختر کوچولو رو، که بيهوش تو بغل يکيشون بود دارند ،از در ميبرند بيرون.

مدير و ناظممون هم با چشمهاي اشکبار دارند دنبالشون ميدوند. باند دور دست دختر خونين بود. مردها تهديد مي كردند، از مدير و ناظم بگيرتا رييس آموزش پرورش و اتش زدن مدرسه و تند تند ميرفتند به سمت درخروجي مدرسه.

من هنوز خشکم زده بود برگشتم و بدون اينکه گچ بردارم دويدم بالا.

تو زنگ تفريح فهميديم که اون دختر که يک سال از ما کوچکتر بود، اون روز يک کم ديرتر مياد. وقتي داشته ميومده داخل مدرسه، باد شديد اون دراهني بزرگ رو ميکوبه و انگشتهاي اون ميمونه بين اون دو لنگه در اهني بزرگ و بنداول چهار تا انگشتش قطع ميشه .فقط نميدونم چرا به جاي اينکه خود مدير و ناظم ببرنش بيمارستان زنگ زده بودند که خانوادش بيان.

اون دختر هيچ وقت به مدرسه ما برنگشت ولي شنيديم که پيوند رو انگشتهاش هم جواب نداد.

از همون روز، من از روزهاي ابري و باروني توي اون مدرسه ميترسيدم و پامو تو يک کفش کردم که من سال ديگه اين مدرسه نمي روم . بماند که باچه ترفندي مامانم تونست مديرمونو راضي کنه که پرونده شاگرد اول مدرسه رو بهش بده ، ولي سال بعد من رفتم مدرسه جديد که درهاي بزرگ سبز داشت و هميشه اون درکوچولو ادم رو وسط باز بود اسمش هم بود سعدي.

حالا چرا من بعد از سالها اينور دنيا توي يک تابستون زيبا دارم دو شب پشت سر هم خواب اون مدرسه و اون روز رو ميبينم نميدونم.

2008-06-30T09:53:00.001-04:00

بيايد بريد اينجا عکسهاي فينال يورو 2008 رو ببينيد :

http://www.euro2008.uefa.com/photos/

2008-06-06T15:43:00.002-04:00

به ساعت نگاه میکنم ده دقیقه بیشتر به پنج نمانده، گوگل را باز میکنم و تايپ میکنم UV INDEX تورنتو،عدد نه را که میبینم کرم ضد آفتاب را برمیدارم به توالت خانمها میروم، جلوی ایینه سرتاسری می ایستم و با دقت به دستها و صورتم کرم میزنم.
فکر میکنم یادم باشد یک لباس آستین بلند توی ماشین بگذارم که دستهایم آفتاب نخورند، شاید کمکی هم باشد به این حساسیت شدید به کمربند ایمنی که ردش مثل شلاق روی تنم مینشیند. خم میشوم که ببینم کرم روی صورتم نماسیده باشد ،با خم شدن من کارت شناسایی که آویزان گردنم است سنسور شیر آب را فعال میکند و کارت خیس آب میشود. فکر میکنم که چقدر خوب شد وقتی که از دفتر قبلی به این ساختمان جدید منتقل شدم، کارتهای کاغذی عکس دار را با این کارت جدید پلاستیک سخت عوض کردند و گرنه من هر روز باید تقاضای کارت نو میکردم و فکر میکنم که این هم یکی از آن دسته گل‌هایی است که هنوز سایه سرمان خبر ندارد که برایم دست بگیرد.

هنوز چند دقیقه به پنج مانده کیفم را برمیدارم و خارج میشوم. دکمه آسانسور را میزنم، چک میکنم که کلید ماشین و موبایلم دم دست باشند. آسانسور میرسد، داخل میشوم و به دو نفری که توی آسانسور هستند لبخند میزنم، لبخندی در جواب میگیرم و آرزوی آخر هفته ای خوش وقت پیاده شدن.
از لابی شیک عبور میکنم و به سمت در پشت ساختمان میروم. مثل همیشه به جای هل دادن درهای شیشه‌ای سنگین کلید اتوماتیک بازشو مخصوص معلولین را ميزنم و خدا را شکر میکنم که قوانین مربوط به افراد ناتوان اینجا اینقدر سختگیر‌انه اجرا میشود.
ردیفهای جلو پارکینگ تقریبا خالی شده اند. اولین هوای گرم امسال را نفس میکشم، باد موهایم را به هم میریزد. سوار ماشین که میشوم پنجره را باز میکنم و آینه را که صبح وقت پیاده شدن طبق معمول جهت مصارف آرایشی به هم زده ام تنظیم میکنم.
رادیو ساعت پنج به وقت شرق و چهار به وقت مرکزی را اعلام میکند. از پارکینگ خارج میشوم و وارد خیابان باکینگهام میشوم. رادیو خبر برکناری هیلاری کلینتون را با آب و تاب میگوید و من فکر میکنم به رفتار غیر منطقی هیلاری.
پشت چراغ قرمز بولوار وینستون چرچیل می ایستم و زمان بندی سفر فردا را در ذهن مرور میکنم، چراغ سبز شده است. رادیو در مورد خروج کشتی آمریکایي که پانزده روز بود در برمه منتظر اجازه پهلو گیری بود و امروز با ناامیدی مجبور به برگشت شد حرف میزند و من فکر میکنم به دهها تن مواد غذايی که میتوانست به دست مردم برمه برسد و نرسید.
از رمپ اتوبان وارد کوئین الیزابت شرق میشوم سرعتم را زیاد میکنم و به خط وسط میایم، رادیو هنوز از برمه میگوید و مردمی که به اجبار از کمپهای اسکان موقت اخراج میشوند و به روستاهائی با خاک یکسان شده برگردانده میشوند، در حالی که حتی آب اشامیدنی هم ندارند.

از پل مسیر سبز و زیبای می سی ساگا میگذرم و از این احساس مرفه بی درد بودن غصه‌ام میگیرد از ناتوانیم برای تغيير شرايط مردم لجم میگیرد، دکمه سی دی پخش را فشار میدهم و صدایMartina Mcbride با همخوانی من میپیچد :

I never promised you a rose garden, Along with the sunshine, There's gotta be a little rain sometimes.

به خودم میگویم یادم باشد که گلدانها را غرقاب کنم چمنها را آب بدهیم و به آنجلا بگویم که روزنامه ها را بردارد و صندوق پست ما را چک کند.

به خروجی پارک لون نزدیک شده ام موبایل را برمیدارم و به تو زنگ میزنم، گوشی را که برمیداری صدای موزیک نمیگذارد که بشنوم فقط میگویم “ من دارم میرسم عزیزم” و قطع میکنم .

داخل پارکینگ شرکت میشوم جلو در ورودی دور میزنم، دنده را توی پارک میگذارم و بدون اینکه پیاده شوم از صندلی راننده به صندلی بغل میروم.

تو را میبینم که از پله‌ها پایین میایی، با لبخند به من نگاه میکنی و سوار میشوی، میبوسمت و روز آغاز میشود.

2008-06-04T15:19:00.003-04:00

چهارشنبه ۱۵ خرداد ۱۳۸۷

امروز سالگرد مرگ کسی است که در خانه‏ی هفتاد متری آجری زندگی می‏کرد و آرزوهای بزرگی داشت و حالا در قصر طلای هفتاد هزار متری خوابیده است و هیچ آرزویی ندارد جز بخشایش مردم.

حقيقتي ساده و تلخ براي مردي که آرزوهاي ملتي را با خود به گور برد ، او به بخشش چند نسل نياز دارد ؟

2008-06-02T15:12:00.002-04:00

تا حالا به اين فکر کرديد که اگر همه مردم دنيا به روش شما زندگي مي كردند ، به چند تا زمين احتياج داشتيم؟

ميدونيد که چند درصد از جنگل زدايي ، اثرگلخانه اي ،آب شدن يخهاي قطب و خاك شستگي مربوط به خونه اي ميشه که شما توش زندگي مي كنيد؟

اين سايت را ببينيد و به سوالهاش جواب بديد تا بفهميد.

http://www.myfootprint.org/en/

من شرمنده همه مردم دنيا هستم ، به اين نتيجه رسيدم که به پنج تا کره زمين احتياج دارم! ( متوسط براي کاناداييها5.68 بود)

2008-05-29T16:29:00.003-04:00

مشاور وزیر كشور با اظهار نظر درباره موضوع ازدواج موقت گفت: فضاسازی باید توسط رسانه‌ها انجام شود تا بعد از آن بتوانیم ازدواج موقت را مورد بررسی قرار دهیم. قادر فاضلی گفت: قبل از هرچیز باید در رابطه با ازدواج موقت بستر‌سازی لازم انجام شود. وی ادامه داد: این فضاسازی باید توسط رسانه‌ها انجام شود تا بعد از آن بتوانیم ازدواج موقت را مورد بررسی قرار دهیم.

خانم ها نباید نسبت به این موضوع موضع‌گیری كنند، ازدواج موقت می‌تواند كمك كند تا زمینه انحرافی ایجاد نشود.

حاج آقا اختيار داريد ما غلط کنيم موضع گيري کنيم اصلاً ما ضعيفه لچک به سر اگرم خواستيم موضع گيري کنيم شما بفرمايد ناقص العقله بقيه خودشون حساب کار دستشون مياد، ما که حرفي نزديم حاجي شما فرموديد عدالت رعايت ميشه، ما هم قبول کرديم تازه اگه هم يه وقتي دور از جون شوما چيزي ديديم که با اين عقل ناقصمون فکر کرديم عدل نيست، خوب ميذاريم به پاي اينکه زنيم و احساساتي. خدا و پيغمبر حتماً يه چيزي بوده که مارو قابل شاهد بودن ندونستند ديگه ، ما که خرجيمون برسه اسم شما هم بالاي سرمون باشه مردم حرف در نيارند برامون بسه. اونم باز لطف شماست.

حالا هر جور که ميفرماييد ميگيد رسانه ها بايد مدام پيگيري کنند منکه نميفهمم رسانه چيه اين دو کلوم هم سر صف سبزي خوردن دم دکون حسين آقا شنفتم ولي چشم به بچه داداشم ميگم بره اين رسانه رو پيدا کنه خودم براتون ميرم خواستگاري فقط يه نشوني چيزي بديد قدي چشم و ابرويي اسمي که پيگيري کنند.

شما هم بفرماييد بسترسازيتونو بکنيد لازم ميشه

2008-03-21T18:29:00.002-04:00

نرم نرمک می رسد اینک بهار....

امیدوارم امسال سالی پر از شادی و عشق و سلامتی برای همه باشه

سال نو مبارک

2008-03-08T21:40:00.002-05:00

بیشتر از سی ساعته که داره برف میاد ، راه پارکینگ کاملا بسته شده و نمی تونیم بریم بیرون!

وسط این برف و بوران یکی بیاد منو کنترل کنه که دارم سبزه عید درست می کنم و فکر می کنم که تخم مرغها رو با چی رنگ کنم ، من واقعا به خاطر این سازگاری با طبیعت به خودم تبریک میگم!

درختهای کاج جلو خونه زیر برف خم شدند و هر بار که نگاهشون می کنم می ترسم که دیگه زنده نباشند

با توجه به اینکه امسال اولین زمستان من در کانادا است و با در نظر گرفتن خوش شانسی من اینکه امسال رکورد سختترین زمستان که سال 1939 بوده زده میشه آن چنان عجیب و غریب نیست.

2008-03-07T22:24:00.004-05:00

نمی دونم از اینکه توی مملکتی زندگی می کنم که برنامه روز زن اعلام شده رسمی اون رقص شکم رقاص معروف اسراییلی است و پخش فیلم مستندی در مقایسه زندگی رقاصه های فلسطینی و اسراییلی، باید خوشحال باشم یا ناراحت ؟

ایا این برنامه نشان دهنده حل همه مشکلات بین اسراییل و فلسطین نیست ؟

اون صدو بیست فلسطینی هم که در چند هفته اخیر توی نوار غزه کشته شدند یا اون نه دانشجوی اسراییلی که دیروز ترور شدند ،هم اگه توی یک برنامه رقص شکم کنارهم نشسته بودند الان از بالای ابرها نگاه نمی کردند

راستی یک برنامه نقاشی با حنا روی بدن هم به مناسبت روز زن بود ، داشت یادم می رفت مدیون می موندم

راستی ، روز زن مبارک .

2008-02-16T15:03:00.002-05:00

این روزها بدجوری بی وطنم.

2008-01-19T14:38:00.000-05:00

عزیز دل من وقتی میری سی و پنج هزار تومن پول میدی کتاب مستطاب آشپزی میخری بعد بدومیای جوگیر میشی میخوای با سبزیهایی که مامان جونت داده آش رشته بپزی ، به زمان متفاوت پخت حبوبات (ببخشید بنشن )توجه کن عزیزم ،آخه قربونت برم تو که این کاره نیستی وقت ماروهم نگیر بروبشین روزنامه بخون سروته غذا رو هم با پیتزا هم بیار برو جونم بروعزیزم

2008-01-19T12:59:00.000-05:00

دست و دلم به نوشتن نمیره این روزا ( خوب شد گفتم وگرنه اصلا از این فاصله بین پستها نمیشه فهمید )، رفتم ایران و برگشتم و چون نمی خوام مثل اینایی که میرن و بر میگردن وهی بد میگن واه و اوه می کنند باشم دهنمومی بندم

2007-10-28T22:00:00.000-04:00

در حالی که داریم از جلوی یک گورستان رد میشیم

من: عزیزم من دوست دارم سنگ قبرم دو لایه باشه زیریش روشن و یه سنگ مشکی کوچیکتر روش

سایه سرمون با ناراحتی : عشق من این حرفارو نزن خواهش میکنم ناراحت میشم

سایه سرمون چند لحظه بعد : گفتی میخوای سنگ زیری کرم باشه ؟

من : آره

سایه سرمون با دقت : کرم با مایه زرد یا صورتی؟

من: خوب صورتی هم باشه بد نیست

سایه سرمون متفکر: اون سنگ سیاه رویی چقدر از زیری کوچیکتر باشه؟

من : یک کمی که اون زیری نشون بده خودشو

سایه سرمون : یعنی یک حاشیه حدود ده تا پانزده سانت درسته؟

من با تعجب: اوهوم

سایه سرمون با علاقه فراوون به ادامه بحث: بعد اونوقت میخوای اینجا خاکت کنم یا ببرم ایران؟

من با بغض : عزیزم هر جور که راحتی من که مردم برام فرق نمی کنه

2007-09-26T18:30:00.000-04:00

دویست و پنجاه کیلومتر شمال تورونتو منطقه ای هست که یک منطقه جنگلی و تعداد خیلی زیادی دریاچه است ، مسیرهای پیاده روی با نقشه و علامت گذاری روی درختها این امکان رو به وجود میاره بتونی از طبیعت لذت ببری

آخر هفته پیش یک سفر دوروزه اونجا بودیم ، میتونم بگم اولین باری بود که می ترسیدم همین الان یک خرس از پشت گردنمو بگیره و یا مار دور پام بپیچه ، مسایل و مشکلات من تا قبل از این از جنس دیگه ای بوده ولی وقتی این عالیجناب دو قدمی آدم آفتاب بگیره یک خرده موضوع عوض میشه

اینم یک عکس از منظره مسیر که حواسمونو از هر چی مار و عقربه پرت کرد

2007-09-18T21:45:00.000-04:00

چهار سال پیش ،فردا ، قلب مهربان پدرم برای همیشه از تپیدن باز ایستاد

فردا روز از دست دادن مرد بزرگ همه کودکی و جوانیم است ، هنوز هم باور نکرده ام که غروبها روی بالکن ، دیگر پدر را با کتابی در دست نخواهم دید ، اردیبهشت زیبای باغ ، شعر خوانی های صبح جمعه باباطاهر ،سایه درخت به حیاط ،همه خالی از عطر پدر شده است

امسال اولین سالی است که من سر بر آن سنگ سیاه نگداشته ام که هر بار حقیقت نبودش را با بیرحمی به صورتم می کوبد

ولی می دانم که در این غربت دور از خانه پدری ، روزی نیست که یاد او در ذهنم نچرخد

پدر برایم زنده است تا زنده ام ، لحظه به لحظه و با هر تپش قلبم

2007-08-13T22:28:00.000-04:00

برای اولین بار بعد از دو ماه یکی از هم وطنان عزیز، که هر جای دنیا باشند همونقدر دوست داشتنی میمونند، به من متلک گفت که خدای نکرده حسرت به دل از دنیا نرم!!!! مثل این که هر جای دنیا که باشی ،باز یک چیزی باید بیاد بخوره تو سرت که یادت بمونه کجایی هستی

2007-07-29T12:31:00.000-04:00

من روز اولی که وارد شرکت شدم به عنوان یکی از مزایایی که در اختیار کارکنان قرار می گیره می تونستم ماهانه تا 5% حقوقم از سهام شرکت بخرم ، با توجه به این که این شرکت سابقه طولانی و درست و حسابی هم داره خیلی به نفع کارمنداست که این سهام رو بگیرند و خلاصه من هم خریدم این یعنی چی ، یعنی من دوشنبه ظهر اوراق رو امضا کردم

از سه شنبه بازار بورس امریکا ، کانادا و حتی اروپا سقوط وحشتناکی داشته ، این یک هفته اخیر کاهش شاخص سهام سه رقم اعشار بوده که بسیار کم سابقه است ( با توجه به این که هیچ شرایط خاصی نبوده مثل جنگ ) خلاصه کلی آدم ورشکست شدند که من دوقرون سهام خریدم ، کسی دشمن و بدخواه داره بگه ها تعارف نکنید

عسل خاتون خوش قدم

2007-07-25T19:54:00.000-04:00

شرکتی که تو ایران کار میکردم پارکینگ رو کرده بود سالن غذاخوری هر چند وقت یک بار هم شهرداری دستور تخریب می دادو کاسه کوزه ما رو کولمون و بساط رو میز غذا خوردن براه میشد

تا اینجاش خوب بود می نشستیم دور یک میز و بساط گپ براه بود ولی قسمت بد قضیه این بود که برای شستن ظرفها و قاشق و چنگال باید از دستشویی استفاده می کردیم (منظورم توالته که یک سینک هم همون بغل داره) و قسمت بدتر قضیه این بود که نوبت نوید باشه و اون با همون اسکاچی که باهاش سینک رومی شورند روزها قاشقها رو بشوره و تو هم روز بعد با اشتها غذا بخوری

تو شرکت جدید طبقه ما یک سالن غذاخوری داره با دو تا یخچال فریزر ، یک یخچال بزرگ ویترینی ، یک یخچال ساید بای ساید با آب سردکن ، چهار عدد مایکروویو (که کسی معطل نشه!) و یک عدد ماشین ظرفشویی

پارکینگ هم ظرفیتش حداقل یک و نیم برابر تعداد کارکنانه و دیگه لازم نیست از نوبنیاد بری تا چهارراه پاسداران و آخر سر ببینی ماشینت که صبح صحیح و سالم مثل دسته گل پارک شده بود سپرش آویزونه و یک خط سرتاسری داره

نویسنده : عسل خاتون عقده ای ندید بدید

2007-07-23T21:17:00.000-04:00

عکس بالا منظره تراس خونه است

امروز اولین روز کاریم بود ، انقدر خونسرد بودم که حالم گرفته شد ، نه هیجانی ، نه اضطرابی ، نه خوشحالیی ، فکر کنم باید اخراجم کنند تا بفهمم کار خیلی خوبی پیدا کردم

از خونه حدود 20 دقیقه با ماشین میریم تا سایه سرمون پیاده بشه بره سر کار بعد من حدود 15 دقیقه باید برم تا برسم به محل کارم، امروز اولین بار بود که تنها رانندگی می کردم (تو خارج!!!!) ، کلی تعجب کردم که ملت به هم راه می دادند و جلو هم نمی پیچند ، امیدوارم ما به این مصادیق غرب زدگی عادت نکنیم

2007-07-21T19:53:00.000-04:00

دوران خوشی من هم تمام شد از دوشنبه باید بروم سرکار

از همین حالا تمام روزهای تعطیل ماههای بعد را شمرده ام واقعا شرکتی که قراره من کارمندش باشم باید به وجودم افتخار کنه

2007-07-13T22:46:00.000-04:00

از پنجره به منظره با شکوه شهر نگاه می کنم که چگونه از شرق تا غرب گسترده شده و دورنمای شمال آن نیز دشتی است پراز زندگی و سبزی که انتهای آنرا قدرت دیدگانم محدود می کند

به یاد منظره نفس گیر محل کارم در ایران می افتم که نمایی بود از توچال و دارآباد،. بی اغراق هر بار که نگاه می کردم و عظمت آنرا می دیدم مبهوت می شدم

اینجا دلم برای کوه تنگ می شود برای من که هر بار سر بلند کرده ام الوند را دیده ام و همیشه فکر کرده ام انتهای شهر را کوه تعریف می کند شهر بی کوه ،استوار نیست

پی نوشت : من همیشه فکر می کردم کوههای شمال تهران بی نظیر است ولی سایه سرمان فرمودندامتداد رشته کوه هیمالیا در قزاقستان بسیار زیباتر و با ابهت تر از البرز در تهران است و چون حرف سایه سرمان برای ما حجت است جهت اطلاع عموم گفته شد

2007-07-10T14:11:00.000-04:00

می خواهم سربه دیوار بکوبم از فکر این که در ایران ما ، کشور با تمدن و فرهنگ چند هزارساله!! مردی را تا کمر توی گودال بگذارند و انقدر سنگ بزنند تا بمیرد، من باور کردم که هیچ حیوانی به اندازه انسان نمی تواند وحشی باشد

مردی را در تاکستان سنگسار کردند به جرم ترک خانواده و زندگی با زنی که دوستش داشته ، مرگ به جرم دوست داشتن

هم جرم این مرد با شنیدن این خبر می خواسته خودکشی کند که نگذاشته اند ، چون مرگ عادی پاسخگوی این گناه نیست او نیز باید منتظر بماند تا زجرکشش کنند

ما چه می کنیم؟ هر چه نامه و پتیشن در رد سنگسار هست امضا می کنیم و وجدانمان آسوده است که وظیفه مان را انجام داده ایم

2007-07-09T22:13:00.000-04:00

گوگوش هنوز هم به زیبایی بچگیهایمان می خواند

خیلی پیش تر از این، به همه گفته بودم که کشوری را که نتوانم در خیابانهایش راه بروم وطنم نمی دانم ،اما سنگینی آن را وقتی فهمیدم که گوگوش و مهرداد آهنگ" خلیج فارس یعنی وطن یعنی شناسنامه من " را خواندند و من برعکس همه جمعیت هیچ احساس وطن پرستانه ای نداشتم، هیچ هیچ و غمگینم

خوبی گوگوش حس متفاوت هر آهنگش است و قدرت چرخاندن تو از غم به شادی و برعکس. ولی احترام من به اشکهایی که با ترانه"من زن ایرانی" می ریخت فرای هر حسی است

یکی از زیباترین و شاید ملموس ترین آهنگها را اینجا می گذارم ، زیبا بود و درد آور

نسل من چه فصل هایی که ندید

بی سبب چه آه ها که نکشید

نسل تو چه روز هایی که نمُرد

سفره اش چه زخم هایی که نخورد

نسل من چه فکر هایی که نریخت

پرده ها یکسره در هم آمیخت

نسل تو چه ساز هایی که نساخت

شاخه اش چه برگ هایی که نباخت

آسیاب اگر به نوبت بگو پس نوبت ما کو ؟

سهم ما قسمت ما کو ؟ حرمت خلوت ما کو؟

بیرق ما تو نگو رخت عزا شد

سهم نسل من و تو بادهوا شد

2007-07-06T12:21:00.000-04:00

ما هفته پیش که بیست و دو بهمن کاناداییها بود با سایه سرمون رفتیم مونترال و کبک، دوتا شهر کاملا اروپایی توی کانادا واقعا دیدنی بود

البته قسمت خوبش هم فستیوال جاز مونترال بود که کلی هیجان داشت

اینم یک عکس از استادیوم المپیک مونترال

و ساختمان پارلمان کبک

عکس بالا چشم انداز اتاق هتل بود و عکاس هنرمند هم کسی نیست جز خودم

خلاصه این روزها ما مبسوط خوش می گذرانیم واگر من توی نوشتن تنبل شدم، یک دلیل بزرگش هم اینه که کامپیوتر سایه سرمون لیبل فارسی نداره و هر کلمه برای من یک دقیقه طول می کشه

2007-06-25T15:21:00.000-04:00

کاش می شود برگردیم به روزهای دانشکده یادت هست چقدر دنیایمان متفاوت بود ؟

روزهای فرار از کلاسها و ول گشتن توی خیابان ، روزهای انتظار برای تعطیلات بین ترم و تهران رفتن و، روزهای درس نخواندن ، روزهای آشنایی تو با آدمهای عجیب و غریب و بهت من ، سودابه را یادت هست؟ من هنوز هم ازاین قابلیت تو برای ارتباط برقرار کردن با آدمهای عجیب و غریب گیج و سردرگمم.

دلم می خواهد یک بار دیگر با تو گذر کنم از بیست سالگیم ، دلم می خواهد با هم به ساده ترین چیزها ساعتها بخندیم، دلم داستان سراییهای مسخره می خواهد، دلم همه آن روزها را می خواهد

چقدر ساده بودیم آن روزها فکر می کردیم که همه زندگی را در مشت داریم ، هیچ فکر کرده ای کی بزرگ شدیم؟

بزرگ شدیم ، زن شدیم ، زندگیمان جدی شد آنقدر جدی که حالا تو آن طرف دنیایی و من این طرف! کار می کنیم ، زندگی می کنیم ، عشق می ورزیم و از هم دوریم

یادت نرود که حرفهایت را برایم جمع کنی من هنوز هم همان دو دقیقه برایم کافیست که می گویم خوشبختم، بقیه اش مال تو

تولدت مبارک خاطره روزهای جوانی

عادت می کنیم

2007-06-21T16:41:00.000-04:00

چه زود عادت کرده ام به دیدن آسمان آبی به جای آن همه دود
چه زود عادت کرده ام به راه رفتن در خیابان بدون حس تهوع اور نگاههای هرزه
چه زود عادت کرده ام به نور افتاب بی هیچ حجابی
چه زود عادت کرده ام به نظم و ترتیبی که انگار کسی با ظرافت در همه گوشه های زندگی این ملت چیده
انقدر زود عادت کرده ام که حس می کنم سالهاست اینجا بوده ام
گاهی فکر می کنم به این همه فاصله و دلم می ریزد

نکته: من با این سرعت بالای تطبیق باید15 سالگی زن یک دهاتی میشدم والان با لبخند در حالیکه شش تا بچه دورم گریه می کردند گاو می دوشیدم به این میگن فرصت سوزی!!!

2007-06-02T03:47:00.000-04:00

ما
عکس تنهاییمان را
پشت دیوار دیروز قاب می کنیم
و می رویم
تا بیاموزیم با هم طپیدن را
در فراز و فرود راه فردا

2007-05-28T04:22:00.000-04:00

" قد حوا نمی رسید ،من همه سیبها را خواهم چید"

تو فکر می کنی من و تو سیب نچیده ای گذاشتیم بمونه؟

تولدت مبارک

2007-05-26T00:39:00.000-04:00

مرد خوب رویاهای من

.برایت بارها گفته ام که تمام این سالها عشق من به تو چگونه بالیده است و هر روزریشه دوانده است

همراهم

برای من تو دیگر شاهزاده سوار بر اسب سپید نیستی ، که بعد از این همه وقت فهمیده ام که تو از هر چه می خواستم هم بالاتری

خوشحالم که لابلای این همه سختی عشقمان را گم نکردیم و حالا دوباره ما هستیم و این عشقی که......ا

مردتمام لحظه های من

تولدت مبارک

2007-05-23T05:46:00.000-04:00

خیلی پرحرف بودم!! با این هیجان این روزها هم که عملا قاط زدم رفت ، اگه تلفنهای تو نبود فکر کنم یک دوره گفتار درمانی برای بازکردن زبونم لازم بود

راستی عزیزم میدونی چند وقته عاشقم نیستی؟

2007-05-15T10:37:00.000-04:00

دوستت دارم
اين تنها كاريست كه آموخته ام و دوست و دشمن به آن حسادت مي كنند

ازنزار قبانی

2007-05-05T07:04:00.000-04:00

خوب بابا من ایمان آوردم

فقط میشه حالا که من دیگه بچه خوبی شدم اگه ترو فرستاد بهشت منم بفرسته؟

خداییش من دق میارم اون همه حوری دور و بر تو بپلکه :( راستی چشم یه حوری رو با چی در میارند؟

2007-05-02T06:25:00.000-04:00

هی اونی که اون بالا نشستی با توام

فکر نمی کنی ظرفیت منم حدی داره؟

یا نکنه به من که رسیدی بازیت گرفته؟

میشه ازت خواهش کنم کارارو این چند وقت بسپری به شیطان؟ شاید اون حرف منو بهتر بفهمه ؟

2007-04-23T02:07:00.001-04:00

من دلم برای شبهای مستی و پدر خوانده تنگ شده
من دلم برای صبحهای جمعه و مهرداد تنگ شده
من دلم برای خوابیدن تو آفتاب و روزنامه خوندن تنگ شده
من دلم برای شبهای جاده 2000 تنگ شده
من دلم برای نصفه شبا تو اتوبان ویراژ دادن وقتی تو توی خونه منتظر رسیدنمی تنگ شده
من دلم برای عاشقانه هامون تنگ شده
من دلم برای تو تنگ شده
من دلم برای تو تنگ شده
من دلم برای تو تنگ شده

2007-04-21T01:26:00.000-04:00

یکی بود یکی نبود

اون که بود تو بودی، اون که تو قلب تو نبود من بودم

یکی داشت یکی نداشت

اون که داشت تو بودی ، اون که جز تو کسی رو نداشت من بودم

یکی خواست یکی نخواست

اون که خواست تو بودی ؛ اون که نخواست از تو جدا بشه من بودم

یکی گفت یکی نگفت

اون که گفت تو بودی ، اون که دوستت دارم رو به هیچ کس جز تو نگفت من بودم

یکی رفت یکی نرفت

اون که رفت تو بودی ، اون که جز تو دنبال هیچ کس نرفت من بودم

" متن از من نیست"

2007-04-18T07:14:00.000-04:00

همه خاطراتش را پاک کرده بودم از ذهنم ، 5 سال. 5 سال تمام بود که این همه را دور ریخته بودم ، حالا هم گلهای ندارم ، نه از خودم نه از خودش نه از اطرافیانمان از هیچکس

الان نمی دانم چه حس می کنم ، اصلا نمی خواهم فکر کنم ، از این همه بدبیاری به آرامشی رسیده ام که نمیتوانم شرح دهم.

ختم کلام اینکه من خوبم ، زندگیم را می کنم و قدر لحظه هایم را می دانم ، در یک لحظه خاص پذیرفتم که بهترین کار دنیا این است که بگذارم دنیا بگذرد

حالا برایم فرقی نمی کند که چه اتفاقی می افتد می روم خانه و فیلم می بینم

2007-04-18T01:50:00.000-04:00

میدونی من تا حالا تو چند تا از فرودگاههای دنیا منتظر تو بودم؟

فکر نمیکنی دیگه نوبت توست ؟

2007-04-16T03:22:00.000-04:00

عشق من

فقط کافیه یک نفر دیگه از من بپرسه رفتنت چی شد تا با مشت بکوبم تو صورتش

چیه ؟ چرا اینجوری نگام می کنی؟؟

2007-04-16T00:46:00.000-04:00

عزیزم، چرا همیشه اون گاوت که مال منه میزاد ؟

2007-04-11T04:00:00.000-04:00

مثل دیوانه ها همه لحظه های شاد و عاشقانه فیلم را گریه کردم
راستی چرا ما هیچوقت توی یک بشقاب غذا نخوردیم؟ دلم می خواهد این وسواس کشیدن غذا توی دیس را نداشته باشم ، توی یک بشقاب غذا بکشم و دونفری بخوریم وقتی تو از اتفاقات روز کاریت حرف میزنی ومن به تو نگاه میکنم و فکر میکنم چقدر خوشبختم که تو هستی و من هستم و زندگی هست

2007-04-10T08:39:00.000-04:00

دوباره دیدن تو برام شده یک آرزو

2007-04-07T07:19:00.000-04:00

سالها پیش وقتی انقدر کوچیک بودم که عیدی می گرفتم ، عید برام بوی لباسهای تازه ، خونه مادربزگ و داییها و مشقهایی رو داشت که تند وتند می نوشتم تا بتونم با خیال راحت همه برنامه های تلویزیون رو نگاه کنم و منتظر سیزده بدری بشم که همیشه آفتابی بود

اون درخت گردویی که به نظرم از بلندی دست نیافتنی بود و تابی که با چه دردسری می بستیم و قدم زدنهای تو کوچه باغ

سالها بود که عید رو خونه نبودم ، امسال می خواستم اون نوروز گم شده بچگی رو پیدا کنم و اونو زندگی کنم. نمیدونم هوای برفی بود یا نبودن همه آدمهایی که دوستشون دارم که من بوی عید رو حس نکردم
لباس نو داشتم ، هفت سین و خرید عید توی بازار شلوغ ، شیرینی نخودی که برای من همیشه خود عید بود و ترمه سفره هفت سین
هیچکدوم برای من بوی عید رو نداشت

نوروز من جای خالی پدر بود و حضور تو در دوردست و دیدن گرد سفید پیری روی موهای مادر

نوروز من توی اختلاف ساعت با تو و انتظار زنگ تلفن و دلهره هزار توی گرفتن ویزا گم شد

2007-03-13T01:40:00.000-04:00

دارم کتابها رانگاه می کنم ، دو کتاب مثل هم را که می بینم فکر میکنم جلدهای 1و 2 بوده که من بی دقت گذشته ام، کتابها را برمی دارم اولی راورق می زنم و سرفصلها را نگاهی می کنم . دومی روی دستم سنگینی می کند بازش می کنم ومی بینم که تقدیم شده به "او"، ته ته دلم خالی می شود ، بعد خشم می آید و بعدتر شرم از این حس مالکیتی که با تمام تار وپود من عجین شده و نمی خواهد بفهمد که گذشته را باید همانطور که بوده پذیرفت بدون کندوکاو

همانطور چمباتمه زده ام جلوی کتابخانه ، سرم را که بالاترمی برم دسته گل رز خشک شده آنروز را می بینم ،میدانم که یادت هست ، قلبم پر می شود ازحسی خوب و به یاد می آورم که حالا من هم هستم.

با خودم جملات کتابهای روانشناسی را تکرار می کنم که رفتار بالغانه داشته باشم و واقعیات را آنطور که هست بپذیرم و این راکه گذشته تو به خودت مربوط است ومن همه اینها را از قبل می دانسته ام. کتابها را در قفسه می گذارم و از اتاق بیرون می آیم

کودکی که صفحه پاره پاره شده تقدیم کتاب را روی پاکت خالی شیر در سطل زباله انداخت هیچ شباهتی به این خانم مهندس 33 ساله 173 سانتی نداشت

2007-03-12T07:22:00.000-04:00

تصمیم گرفته بودم که اینجا ننویسم همانطور که تو خواسته بودی ، ولی می نویسم که یادم بماند که بی تو چه کشیدم ، بی هم چه کشیدیم ، چه میدانی شاید یک زمانی که با هم بودیم و فراموش کردیم که با هم بودنمان را به چه بهایی به دست اورده ایم این نوشته ها به یادمان بیاورد.
هیچ وقت نفهمیدم که من قوی بودم یا ادای زنهای قوی را در میاورم ، فقط می دانم که بی توهمه قدرت من دود می شود. شش ماه طول کشید تابتوانم کارهای عادیم را انجام دهم، عزیزم با من چه کرده ای؟
دیروز همه لامپهای سوخته هال را عوض کردم بدون اینکه یادم بیافتد که تو نیستی و بغض کنم ، بزرگ شده ام نه؟
فردا هم ماشین را باید ببرم تعمیرگاه ، برای عید هم باید تنهایی بروم سفر . چقدر کار دارم و تو نیستی .